Beesel   30 september

Afrit  18, einde rotonde rechts 1 ste straat links, kan het zo makkelijk zijn?

Vanaf de drukte van de A73 ,langzaam, steeds verder naar de rustige omgeving van de st Petrus hoeve. Het was inmiddels pikkedonker geworden. Straatverlichtig is er niet meer . Alleen maar bomen en rust om je heen totdat je de hoek om komt. Dan is er acuut een einde aan die stilte, en word er druk gewezen waar je kan parkeren en waar je daarna naar toe moet om je spullen te installeren.

Als iedereen er is ,en een plekje op de slaapzaal heeft bemachtigd, en zijn zooitje van tassen op de plaats heeft zit de rest inmiddels alweer druk in de keuken te kletsen over rodeoachtige toestanden van ontsnapte paarden eerder die dag, en voor we er erg in hadden en eindelijk geraden hadden wat we waren ( Wie ben ik) was het half 1 .  En waren er de nodige flessen wijn en bier doorheen gegaan zonder dat iemand er erg in had.

Nadat iedereen zijn eigen gevecht had gewonnen met de rits van zijn slaapzak,  matrashoes, vergeten pyama,s en de oordopjes, keerde langzaam de rust terug en werd het weer even een stiltegebied. Op een met 104 decibel snurkend geluid uit de keuken na dan. Waar wonderbaarlijk niemand ook maar iets van heeft meegekregen.

Voordat de zon op was waren de meeste al weer druk in de weer om de paarden te verzorgen en de tafel te dekken. Na een heerlijk ontbijt gingen we op weg naar een nabij gelegen boerderij waar de paarden en plaatselijke gids Jose en haar kleine stoere pony Paddy trappelend van ongeduld al op ons stonden te wachten. Toen alles ingespannen en op gezadeld was kon het gezelschap vertrekken.  Een lange rit  over de mooiste paadjes was het gevolg.  Eenmaal aangekomen  bij de pauzeplek was iedereen het eens dat we eigenlijk allemaal moesten gaan verhuizen want zoveel plek als hier is voor iedere paardeneigenaar een droom. De koffie en vlaai ging er bij iedereen goed in en zelfs sommige paarden wisten een stukje vlaai te bemachtigen. Nadat het gewicht om Paddy op zijn plaats te houden weer was ingeladen (Wat trouwens geweldig werkte) ging het verder  door de dorpskern en zo weer over het spoor totdat we langzaam richting huis gingen. De plaatselijke ijssalon werd voorbij gereden tot groot verdriet van sommige, maar na de belofte dat we morgen wel zouden stoppen was ook dat weer goed.

Enkele uren later, uitgehongerd, moe, stoffig maar voldaan was het tijd voor een welverdiende douche. Je moest wel niet vergeten om op tijd op het knopje te duwen, anders had je een alleen een straaltje koud water brrr. De BBQ werd afgeleverd en het feest kon beginnen, vuurtje erbij, pilsje, gezelligheid,  theelichtjes en de nodige verhalen allemaal nog sterker dan de drank, is alles wat een mens nodig heeft om gelukkig te zijn. Kip op een stokje, worst, of een burger met saus het was er allemaal. Te veel salades om te kiezen, en Sonja Bakkeren doen we volgende week wel.

De volgende ochtend kwam weer veel te snel, en met de slaap nog in de ogen en de kater in de kop was het tijd om op te staan, buikje vol eten, nog even snel plassen en op naar de paarden om de laatste rit te maken. De plaatselijke ijssalon werd overvallen, eerder gingen sommige niet naar huis. ( Deze was speciaal voor ons eerder opengedaan en daar was iedereen erg dankbaar voor)                    

Het zonnetje deed haar uiterste best en met een gemiddelde temperatuur van 25 graden was het een heerlijke rit.

Het plaatselijke koetshuis werd nog even aangedaan net als vele van adel die ons voor gingen. En sommige zagen het al helemaal voor zich om daar te wonen.

Terug op de plaats van vertrek werden de paarden afgespoten en nog even terug in de wei gezet voor een laatste hapje gras waar hier geen tekort aan was, Ook wij nuttigde nog een laatste middagmaal en nadat iedereen zijn spullen bij elkaar had verzameld, het plaatselijke brandje was geblust  was het helaas weer tijd om naar huis te gaan. Het weekend was  te kort, het weer veel te mooi, en het duurt helaas weer veel te lang voordat het volgende gezellige weekend weer komt.

Bedankt organisatie, Jose en Paddy voor de mooie route en gezelligheid, De familie Hubens voor de stalling van de paarden en koetsen, en iedereen die mee is geweest en dit weekend geweldig heeft gemaakt.

Voor het tripje van volgend jaar heb ik me bij deze al aangemeld.

Angelique.

Bekijk de foto's ----->