|
Voorjaarsrit 2010, langs veldwegen,
veldkruisen en bijzonder veel mooie natuur.
Zondagmorgen, niet zo vroeg als bij
de dauwrit vorig jaar, kwamen we bijeen voor de eerste voorjaarsrit
in de geschiedenis van onze jonge vereniging. We hadden bijzonder
veel aanmeldingen en onze koudbloedvrienden uit aken waren ook
aanwezig met twee spannen. Voor hun gold, wie van verre komt is
meestal het eerste.
Na de kennismakingskoffie begon het
aanspannen en opzadelen. Gemoedelijk, zonder stress zoals dat bij
koudbloed vrienden hoort. Bovendien heeft het iets later vertrekken
voor sommige mensen het voordeel dat men geen last heeft van
ochtendhumeur.
Buiten het aanspannen bij de Familie
Crombach kwamen ook nog 3 spannen aanrijden. Men woonde immers toch
in de buurt.
We vertrokken en het ging gelijk mis.
Een van de deelnemers nam na 100 meter al de verkeerde weg.
Waarom……geen idee, wie……dat zeg ik ook niet.
We reden over het glooiende en
schitterende landschap op het plateau van Margraten. Mooi en
historisch en cultureel gezien ook erg interessant. Het is namelijk
de omgeving waar al sinds eeuwen het mei-den gebruik in ere wordt
gehouden. Dat was ook duidelijk te zien. De talrijke kerktorens die
aan de horizon voorbij gleden zijn zo goed als allemaal voor zien
van een traditionele begeleider, de mei-den.
Overigens het landschap, dat hier en
daar nog in volle bloei stond, lag er op z’n zondags bij.
Schitterend de paardenbloemen, fruitbomen en andere mooi bloeiende
struiken en bomen tussen de traditionele bouwwijze, de
vakwerkboerderijen. Het vee, dat gelukkig hier nog van de
buitenlucht mag genieten stond geïnteresseerd te kijken. Geen paniek
of wild geren, zoals je dat wel eens mee maakt, maar ze schijnen de
gemoedelijkheid van deze streek over genomen te hebben.
Na een tocht van ongeveer 10 km, even
een tussenstop bij de familie Willems in Banholt. De spannen
“parkeren” en dan genieten van de omgeving en de geur van paarden.
Broodjes, koffie en een opkikkertje voor wie dat wilde. Daarnaast
weer even van mening wisselen. Bij deze gezelligheid is het dan
moeilijk te bepalen wanneer weer vertrokken wordt. Maar uiteindelijk
kwam de stoet weer in beweging, terug de natuur in. Erg bijzonder
waren de reacties langs de weg. Veel begroetingen, niet alleen van
achter de ramen maar ook vanuit de tuinen of op kruisingen.
Daarnaast een compliment aan de mede verkeersdeelnemers. We hebben
in het verleden al meerdere malen geïrriteerde blikken gezien. Of
het aan het weer lag, ik weet het niet, maar men wachtte rustig dat
er een gelegenheid was om te passeren of dat we een verkeersweg
overgestoken hadden. Onze verkeersregelaars hadden een gemakkelijke
dag. Het was ook een bijzonder mooi gezicht, een stoet van alleen
maar koudbloed paarden, gemoedelijk sjokkend voor de wagens.
Bijzonder goed passend in deze regio en bij het landschap.
Dat deze paarden meer in hun mars
hebben dan alleen maar landbouw en het voortbewegen van zware lasten
was ook goed te merken. Een enkele keer zat het tempo er goed in wat
ervoor zorgde dat je als bijrijder alle zeilen moest bijzetten om
je zittend te houden. De ruiters gingen natuurlijk in dit geweld
mee. Dat zie je niet alleen maar het is ook goed te horen.
Schitterend de manen wild wapperend in de wind. En de paarden hadden
er zin in dat was duidelijk te zien.
Na nog eens een rit van rond de 8 km
kwam het eindpunt in zicht. Afspannen en afzadelen, paarden voeren
en toen waren de deelnemers aan de beurt.

Even bijkomen en bijpraten over deze
geslaagde en bijzonder mooie rit. Daarna een goed verzorgd en
smaakvol buffet, verzorgt door Laurens Willems. Klasse en we waren
er aan toe. Na het eten werden we nog verrast door John de
accordeonspeler. Erg gezellig en professioneel gespeeld. Onze Duitse
vrienden, die nog een behoorlijke thuisreis voor de boeg hadden,
vertrokken als eerste. Deze ontmoeting met hun was bijzonder, je
kunt op alle gebieden veel van elkaar leren. Er zullen zeker meer
afspraken en ontmoetingen volgen. Mensen van de Kaltblutfreunde
Aken, bedankt voor jullie aanwezigheid en de gezelligheid die jullie
mee brachten.
Een voor een vertrokken de deelnemers
en het bleef gezellig tot in de late voorjaarszon.
Marie-José en Dré, het was een
bijzonder geslaagde en goed verzorgde dag.
Bekijk de foto's.
Bekijk ook de foto's die Paula Willems
op haar Hyve's site heeft gepubliceerd.
|