Dauwtrappen 2009

Bij de eerste ledenvergadering was dit een van de eerste agenda punten die door de leden werden aangedragen. Een keer lekker vroeg uit de veren en een mooie tocht maken onder het zadel of voor de wagen en onderweg of bij terugkomst spek en ei.

Op 22 augustus was het dan zo ver.

Wetende dat de communicatie binnen de vereniging goed is, had ik voor alle zekerheid  toch maar de avond van de 21ste mijn mobile telefoon uitgezet. Want we zouden om 5 uur opstaan om aan dit dauwtrap gebeuren deel te nemen. Deze tijd is voor een niet paardenbezitter toch wel aan de vroege kant.

Rond 6 uur, wij waren zo ver dat we konden vertrekken, dacht ik eraan dat mijn telefoon nog niet aan stond. Na deze opgestart te hebben, dat duurt even want hij is niet van de jongste, kreeg ik een sms-je van een deelnemer aan de rit. Let wel......3.08 u in de nacht meldde hij me dat hij zijn paarden gevoerd had en langzaam de spullen klaarmaakte voor de rit. Ik vind dit best interessante informatie en ik bewonder zijn inzet, maar was toch blij dat mijn mobile niet aanstond. Fatsoenshalve stuurde ik, wel 3 uur later, een sms-je terug dat wij al onderweg waren.

Het weer was goed en het was nog niet helemaal licht toen we vertrokken. Koeltjes en...er lag dauw. Het dauwtrappen kon beginnen. De startplaats was Rimburg, een leuk oud plaatsje rustig verscholen aan de Limburgs - Duitse grens. We zouden niet ver van de kerk starten. Dat is niet zo moeilijk te vinden want Rimburg is bepaald niet groot te noemen en dus liggen bijna alle huizen in de buurt van de Kerk. We zagen paarden en waar je paarden aantreft zijn ook paarden mensen. Altijd druk in de weer met tuig, zadels, wagens en sterke verhalen.. En natuurlijk de proviand, waaronder 50 eieren, voor die ochtend niet vergeten. Wat ik eigenlijk vreesde, flink wat ochtend humeur, ben ik niet tegen gekomen. Toch was aan sommigen te zien dat ook zij het erg vroeg vonden.

Alles was in orde, paarden opgezadeld of voor de wagen gespannen en we vertrokken. Het gekletter van de hoeven op de klinkers was niet te overhoren en enkele thuisblijvers keken ons van achter het raam of vanuit de tuin na. De kippen waren wat minder vriendelijk, zij mistten duidelijk iets.

Het begin van de tocht voerde ons langs de worm, een liefelijk grensriviertje richting Duitsland. Daar zou een groot gedeelte van de tocht plaatsvinden. Zo'n 10 zware paarden en twee lichtere blijven natuurlijk niet onopgemerkt. Na enkele kilometers de eerste rust pauze. Het genieten van de natuur behoort ook bij een dergelijke rit en mooi is de natuur hier zeker te noemen. Lekker even kletsen en weer verder. Op ongeveer de helft van de rit was het dan zover. De honger begon duidelijk voelbaar te worden en er moest gegeten worden. Spek en ei. Heerlijk in de zonnige natuur tussen de maïsvelden klaargemaakt.  Wat wil een mens nog meer. Enkele ruiters wisselden van positie en de stoet trok verder in de richting van Teveren, de bekende plaats van waaruit de veel besproken en behoorlijk luidruchtige Awacs vliegtuigen starten. Het fotograferen in deze buurt wordt niet echt op prijs gesteld en hebben we dus maar achterwegen gelaten. Eigenlijk jammer want de natuur is en blijft hier schitterend en nodigde uit tot enkele rustpauzes.

Na een flink stuk over Duits grondgebied gereden te hebben keerden we, na ongeveer 4 uurtjes terug in Limburg. Nog even over het plateau rond Rimburg terug naar de plek waar we vertrokken waren. De tocht was ongeveer 20 km. En net voor het weer warm werd waren we thuis. Paarden afzadelen of uitspannen en flink poetsen. Daarna nog lekker wat na keuvelen en er kwam duidelijk naar voren dat dit niet de enige tocht dit jaar moest blijven en we de agenda spontaan moest veranderen.

Moet zeker kunnen en lijkt wenselijk.

Of het zover komt is nu nog niet bekend, maar houdt de agenda in de gaten.

Harrie Dörenberg en Theo Bastiaens uit Rimburg hadden een schitterende tocht uitgezet.