Dermatophilose, waterschade aan de huid.

Ineens ontdek je kleine bultjes en korstjes op je paard. ‘Schimmel’, denk je meteen, want daar lijkt het op. Intensief wassen met een schimmeldodend middel helpt echter niet. Sterker nog, het aantal korsten neemt toe. Als je ze eraf krabt zit er geelgroene pus onder. Wat is er aan de hand? Je paard heeft waarschijnlijk dermatophilose.

Huidkwaal

Dermatophilose is een huidkwaal die wordt veroorzaakt door de bacterie dermatophilus congolensis. Deze komt algemeen voor op de huid, zowel bij paarden als bij mensen. Het gaat echter mis als de bacterie de huid binnendringt, bijvoorbeeld via kleine wondjes. „Dat gebeurt vooral als de huid nat is en de beschermende vetlaag is verdwenen”, vertelt paardenarts Carmen Scheffer van kliniek Beekvliet in Borculo. „Je ziet de aandoening daarom relatief vaak bij paarden die dag en nacht in de wei staan tijdens regenachtige perioden. Bij weidepaarden zie je typische strepen vanaf de rug over het lijf in de richting van de waterafvoer. Het kan zich ook uiten als een vorm van mok, waarbij het dus in de kootholtes zit. Ook bij paarden die op stal worden gehouden kan dermatophilose voorkomen. Wedstrijdpaarden die vaak worden afgesponst of afgespoten en even een verminderde weerstand hebben kunnen het krijgen. Maar ook als de hygiënische omstandigheden niet optimaal zijn of de verzorging te wensen over laat, kan deze vervelende kwaal de kop opsteken. Sommige paarden hebben een kwetsbare huid en daardoor kan de bacterie bij hen ook sneller binnendringen dan bij andere paarden.

Diagnose

Dermatophilose begint met kleine bultjes, die overgaan in korstjes van een paar millimeter doorsnede. Ze bezorgen het paard geen jeuk, soms zijn ze pijnlijk. Later ontstaat er geelgroene pus onder de korsten met daaronder een rozerood huidwondje. Om er zeker van te zijn dat het dermatophilose betreft, zal de dierenarts enkele korsten loskrabben en deze naar een laboratorium sturen.

Behandelen

De behandeling is niet altijd prettig voor een paard. De korsten moeten namelijk worden weggehaald voor een goed effect. Dat kan pijnlijk zijn. Was de huid vervolgens met chloorhexidine of jodiumshampoo om de bacterie te doden. Dit kan eventueel om de vijf tot zeven dagen worden herhaald. Belangrijk daarbij is dat na elke wasbeurt de huid wel goed wordt afgedroogd. Een solarium of de zon kunnen daarbij helpen. Bovendien is een schone en droge stal belangrijk. Antibiotica is niet altijd nodig en werkt ook niet altijd, meestal is de behandeling met chloorhexidine of jodiumshampoo afdoende. Soms blijven er wel littekentjes of witte haren achter, als de wondjes de huid onherstelbaar hebben beschadigd.

Voorzorgsmaatregelen

Dermatophilose staat niet als erg besmettelijk te boek. Toch is het verstandig om borstels, tuigage, zadeldekjes en dekens van een paard dat het heeft apart te houden. Paarden die eenmaal dermatophilose hebben gehad zijn er daarna gevoeliger voor, dus wees alert of het weer de kop opsteekt. Ook mensen en andere diersoorten zijn gevoelig voor dermatophilose. Het kan dus van paard op mens overgaan. „Maar dat zal niet zo snel gebeuren bij gezonde mensen. Bij de mens ziet het eruit als kleine puistjes, die overigens meestal spontaan genezen. Pas op emt huidwondjes. Handen wassen en goed afdrogen.”

Tekst: Tessa van Daalen

Bron: The Practitioners Guide to Equine Dermatology, Marianne M. Sloet van Oldruitenborgh-Oosterbaan en Derek C. Knottenbelt